تجهیزات تشخیصی پزشکی خلأ بزرگ میان مرگ و زندگی در خیریه امید
نیازگاه: برای آشنایی بیشتر با مسیر ۳۵ ساله این انجمن، می توانید به سایت خیریه امید مراجعه کنید و برای مشارکت در تامین این دو دستگاه، از صفحه کمک به خیریه امید به این پویش بین المللی بپیوندید.
به گزارش تجاری خبرگزاری مهر، در راهروهای بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی امید، وابسته به انجمن خیریه امید ارومیه که بیشتر از ۳۵ سال کنار بیماران دچار سرطان ایستاده، هر روز ده ها بیمار در انتظار تشخیص اند؛ بیمارانی از آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و کردستان و حتی از آن سوی مرزها، از عراق، ترکیه و آذربایجان. اما مسیر تشخیص در این مرکز با خلأیی بزرگ روبه روست: نبود دستگاه های MRI و PET-Scan.
چرا MRI و PET-Scan برای بیماران دچار سرطان حیاتی است؟
شاید این دستگاه ها تنها ابزار پزشکی به نظر برسند؛ اما برای بیمار دچار تومور مغزی، مادری با تومور ستون فقرات، یا کودکی که پزشکان باید از سلامت بافت مغزش مطمئن شوند، مرز میان تشخیص بموقع و مرگ را ترسیم می کنند. دستگاه MRI دقتی دارد که سی تی اسکن معمولی ندارد و تشخیص تومورهای مغزی، ستون فقرات و بافت های نرم را ممکن می سازد؛ همین دقت، برنامه ریزی پرتودرمانی را مؤثرتر کرده و شانس ادامه زندگی بیمار را بیشتر می کند. PET-Scan هم در پزشکی هسته ای، عملکرد و سوخت وساز سلول ها، جریان خون و اکسیژن رسانی را با تصویربرداری مولکولی ردیابی می کند و اطلاعاتی دقیق از عملکرد اندام های داخلی بدن می دهد که MRI به تنهایی نمی دهد؛ گاه پزشکان برای نتیجه بهتر، این دو روش را هم زمان به کار می برند. در شمال غرب، سرطان های مغز، پستان، پروستات، معده، مری و ستون فقرات شیوع بیشتری دارند و همه این بیماران به تشخیص دقیق و طراحیِ مسیر درمان وابسته اند. نبود این دستگاه ها تشخیص را به تعویق می اندازد و همین تأخیر می تواند بیمار را به مراحل پیشرفته سرطان برساند.
امید بدون MRI و PET-Scan یعنی چه؟
بیمارستان خیریه امید حالا فاقد این دو دستگاه است و همین بار سنگینی بر دوش بیماران و خانواده هایشان گذاشته. بیمارانی که نیازمند تشخیص دقیق اند، ناچارند به مراکز دیگر رجوع کنند؛ رجوع ای که برای فردی تازه تشخیص داده شده یا در میانه درمان، چالشی بزرگ است. صف های طولانی در مراکز تصویربرداری استان، اگر بیمار را از ادامه درمان منصرف نکند، زمان طلایی درمان را از او می گیرد. برای خانواده های توانمند، هزینه های سنگین مراکز خصوصی فشار اقتصادی مضاعفی دارد و برای بسیاری دیگر، اساساً از توان مالی خانواده خارج است. نتیجه این کمبود، داستان های تکراری و دردناکی است: مادری با تومور ستون فقرات که باید هفته ها منتظر نوبت بماند، کودکی که بدون تصویربرداری دقیق از مغزش پزشکان نمی توانند مسیر درمان را با اطمینان تعیین کنند، و پدری که میان هزینه های سنگین یا محروم ماندن فرزندش از تشخیص بموقع، یکی را انتخاب می کند.
سه چهارم تخت های بیمارستان امید در اختیار بیماران دچار سرطان است
آمار رسمی عملکرد سال ۱۴۰۴ بیمارستان امید ابعاد این نیاز را روشن تر می کند: ۷۵ درصد از بیماران بستری شده دچار سرطان اند و از میان ۲۴ هزار تخت روز اشغالی، ۱۸ هزار تخت روز صرف بستری بیماران سرطانی شده است. حجم خدمات تخصصی هم چشم گیر است: هر سال به صورت میانگین بیشتر از دو هزار و ۵۰۰ بیمار خدمات مجانی شیمی درمانی و پرتودرمانی دریافت می کنند و تنها سال قبل بیشتر از دو هزار و ۷۰۰ پرونده جدید سرطان تشکیل شده است. بخش تصویربرداری بیمارستان، با وجود دستگاه های سی تی اسکن، ماموگرافی، سونوگرافی، آندوسکوپی و کولونوسکوپی، همچنان از پرمراجعه ترین واحدهاست و در سال ۱۴۰۴ بیشتر از ۱۱ هزار رجوع سرپایی ثبت شده؛ رقمی که نشان داده است نیاز حقیقی به تصویربرداری تخصصی چند برابر ظرفیت فعلی و امروز سرازیر به مراکز شهرها و استانهای دیگر است.
حمایت هایی که بار مالی بیماران را سبک تر می کند
بخش قابل توجهی از فعالیت انجمن خیریه امید، قبل از تشخیص و درمان، صرف کاهش فشار اقتصادی بیماران می شود. تنها در یک سال گذشته، این انجمن هزار و ۵۰۰ بیمار را در تأمین دارو و لوازم پزشکی همراهی کرده و بار مالی این همراهی بیشتر از ۲۰ میلیارد تومان بوده است. بیمارانی که از شهر های مختلف می آیند، در دوره ای نزدیک به یک هفته، بعد از شیمی درمانی نیازمند اسکانی آرام اند؛ سرای اقامتی امید که با کمک خیرین، بخصوص انجمن پیمانکاران عمرانی آذربایجان غربی، در سال ۱۳۹۳ راه اندازی گردید، اسکان و سه وعده غذای مجانی می دهد؛ حمایتی که در سال ۱۴۰۴ نزدیک به هفت میلیارد تومان هزینه داشته. بخش مددکاری انجمن هم بیشتر از هشت میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان از هزینه های دارو و درمان بیماران نیازمند را تقبل کرده است. در چنین مجموعه ای، نبود دستگاه های MRI و PET-Scan تنها یک کمبود تجهیزاتی نیست؛ حلقه ای گمشده در زنجیره ای است که سال هاست تنها امید بیماران بی بضاعت دچار سرطان در منطقه بوده. انجمن خیریه امید تنها یک مرکز درمانی نیست؛ شبکه ای گسترده از حمایت مالی و اجتماعی است که بیماران شمال غرب ایران آنرا خانه امید برای ادامه زندگی می دانند. شعار انجمن این است: امید یعنی زندگی.
خیریه ای با بیشتر از سه دهه اعتماد
انجمن خیریه دفاع از بیماران دچار سرطان آذربایجان غربی، معروف به «انجمن خیریه امید»، از سال ۱۳۶۹ با همت ۱۲ خیّر نیک اندیش ارومیه ای در یک اتاق کوچک آغاز شد؛ مسیری که به بزرگ ترین شبکه مردمی دفاع از بیماران سرطانی در شمال غرب کشور رسید. در سال ۱۳۷۸ نخستین مرکز شیمی درمانی مردمی این خیریه افتتاح شد و ۵۰۰ بیمار را تحت پوشش قرار داد. در سال ۱۳۸۹ مرکز جامع پرتودرمانی با سرمایه گذاری خیرین به بهره برداری رسید و بیماران را از سفر به تهران بی نیاز کرد. در سال ۱۳۹۴ سرای اقامتی ۱۲۰ تخت خوابی امید برای اسکان مجانی بیماران شهرستانی و مرزنشین ساخته شد و در سال ۱۳۹۸ بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی امید با ۱۰۰ تخت بستری، بزرگ ترین بیمارستان خیریه سرطان شمال غرب کشور، تماماً با مشارکت مردم به بهره برداری رسید. امروز این مجموعه به بالای ۱۵ هزار بیمار در سال خدمت رسانی می کند.
چرا امروز، تنها با کمک مردم می توان این خلأ را پر کرد؟
بیمارستان امید سال هاست تلاش می کند این دو دستگاه را با هزینه ای هنگفت که پیوسته با نوسانات ارزی افزایش خواهد یافت تأمین کند؛ قیمت فعلی هر دستگاه حدود یک و نیم میلیون دلار است. اما شرایط اضطراری اخیر ناشی از جنگ، بخش قابل توجهی از منابع بیمارستان را بسمت نیازهای ضروری بقا در وضعیت بحران سوق داده: تأمین مخازن ذخیره آب، ذخایر گازهای پزشکی و ژنراتورهای دیزلی برای تداوم فعالیت در صورت قطع برق طولانی مدت. هم زمان، بحران اقتصادی و افزایش شدید قیمت تجهیزات پزشکی و دارو، هزینه های جاری بیمارستان را بشدت بالا برده و کمک های مردمی و حمایت کسب وکارهای محلی کاسته شده است.
در چنین شرایط دشواری، با حجم بیمارانی که هرسال خدمت می گیرند، تأمین این دو دستگاه پروژه ای است که مستقیماً به جان بیماران گره خورده و نیازمند عزمی ملی است.
سهمی که هر کمک در نجات یک جان شیرین دارد
تجربه بیشتر از ۳۵ سال فعالیت انجمن خیریه امید ثابت کرده هر پروژه بزرگ این مجموعه، از مرکز پرتودرمانی تا سرای اقامتی، بیمارستان فوق تخصصی و دستگاه رادیوتراپی، با مشارکت مردم و قدم به قدم ساخته شده و به نتیجه رسیده است. تأمین هزینه این دو دستگاه هم از همین مسیر می گذرد: از مسیر همان کمک های کوچک و بزرگی که در سال ۱۴۰۲ به ارزش ۱۰۰ میلیارد تومان توانست خرید و راه اندازی پیشرفته ترین دستگاه رادیوتراپی هالسیون ساخت آمریکا را هموار کند.
برای آشنایی بیشتر با مسیر ۳۵ ساله این انجمن، می توانید به سایت خیریه امید رجوع کنید و برای مشارکت در تأمین این دو دستگاه، از صفحه کمک به خیریه امید به این پویش بین المللی بپیوندید؛ پویشی که دو خیریه جهانی LUK10 و RAZI هم با آن همراه شده اند. هر کمکی، هرچند کوچک، بخشی از فاصله ای را پر می کند که امروز میان یک بیمار و تشخیص بموقع بیماری اش وجود دارد؛ فاصله ای که برای بیمار دچار سرطان می تواند به مفهوم فاصله میان مرگ و زندگی باشد.
این مطلب، یک خبر آگهی بوده و خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد.
منبع: niazgah.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب